Wie wit'r nog wa 'n zakke nolt wás?

Vruger din ze de ærpel in ærpelzakken; ærpel vur zælf op te eten, vur de koei, vur de værekes of pootærpel.  Die moesse in aparte zakke, dæ sti in 't verholtje Mææs æn ærpel.
Mær die zakke ginge op d'n duur k'pot, æn æs'r ærpel öt begosse te valle dan worde zô'ne zak nie weggegôid n'tuurluk, die moes gestopt worre. Meej 'n zakke nolt.
Ik hæp nog zô'n naold, æn 'k gebröök 'm nog ôk.

Wie weet nog wat een zakkennaald was?

Vroeger deden de mensen aardappels in aardappelzakken; aardappelen om zelf op te eten, voor de koeien, voor de varkens of pootaardappelen. Die moesten in aparte zakken, dat staat in het verhaaltje Mææs æn ærpel.
Maar die zakken gingen op den duur kapot, en als er aardappels uit begonnen te vallen dan werd zo'n zak niet weggegooid natuurlijk, die moest gestopt worden. Met een zakkennaald.
Ik heb nog zo'n naald, en ik gebruik hem nog ook.

Deze sokken heb ik in Portugal gekocht, in een toeristenwinkeltje aan de Praça Velha (Praça do Comércio). Zelfs als dat winkeltje nog bestaat, verkopen ze er dit soort sokken waarschijnlijk niet meer. Ze werden door vissersvrouwen met de hand gebreid voor in de hoge leren laarzen van de vissers. "Artesanato"
Ik gebruik ze in de winter, over een paar gewone sokken heen, want ik heb altijd last van koude voeten.
Pas wanneer ik eventueel nog ooit in Coimbra kom, zou ik misschien nieuwe kunnen kopen.
Dus moet ik ze stoppen en daar gebruik ik die zakkennaald voor.

 

Mijn sokken lijken op De broek van meuke Albertje van Jopie Huisman Wiki
maar op mijn foto's zit (nog) geen copyright.


     Reageren