Naarmate we ouder worden, leren we onze ouders beter kennen.


Ach ... het Leven op Aarde .... net als we de spelregels denken te begrijpen is het spelletje afgelopen ...
en wat ons daarna te wachten staat ?¿?¿

En net als we weten hoe de belangrijkste funksies van ons mobieltje werken, is alles helemaal verouderd. 
Wie weet wat ons daarna voor hemelse nieuwe technologieën te wachten staan.

Wie oud is moet slim zijn


Ik word zo langzamerhand echt oudtisties.


Soms, wanneer ik de trap opgelopen ben, weet ik niet meer waarom ik eigenlijk naar boven ging.
Als ik dan weer beneden ben, weet ik niet meer wat ik boven eigenlijk ben wezen doen.

Zo helpt mijn geestelijke aftakeling om mijn lichamelijke aftakeling tegen te gaan.


Fietsen door de regen.

Ik ben een beetje allergies voor water, maar in de zomer als het warm is, kan het heerlijk zijn: een fris buitje. Droogt wel weer op.
Maar fietsen door koude regen, brrbrrrrrr. Ik heb steeds meer last van de kou, de speklaag die ik nooit gehad heb, wordt dunner en mijn huid ook.
Gelukkig is die nog wél waterdicht.


Als ze mij een oude man durven noemen, sla ik ze met mijn stok.
En als ze snel wegrennen, gooi ik ze mijn gebit achterna.


Hoe ouder de bok
hoe jonger de blaadjes


Een man is zo jong als de meisjes waar hij naar kijkt.
In zijn hoofd althans.


Op een terras schreef ik op een bierviltje:

Mijn vriend, ook een oude leraar Nederlands,
pakte de pen:


Ik ben weer verliefd.
En niet zo'n beetje.
En wéér denk ik stellig:
bij deze wil ik blijven, de rest van mijn leven,
deze zal bij mij blijven.
Naarmate ik ouder word,
wordt de kans natuurlijk steeds groter
dat we de rest van ons leven bij elkaar blijven.


Makkelijk zat, ouwe man kan de was doen.


Het schoot weer in mijn rug, toen ik mijn yoga-matje aan het oprollen was.


Elsa verzorgde in Portugal een vrouw van in de 90. Ze kreeg steunkousen aangemeten, want ze had last van spataderen.
En helpt dat? Wanneer ben ik dan weer beter?
Nee, die kousen moet je voortaan altijd aan.
Je wilt toch niet zeggen, dat ik de hele rest van mijn leven elke dag van die rotdingen aan moet ?¿?


Niet alles is veranderd,
ik moet nog steeds even mijn vingers likken,
vroeger om een bladzijde om te slaan,
nu omdat mijn wijsvinger vaak te droog is voor het touchscreen.


Zij was 17 lentes jong,
hij 71 herfsten oud.


 
     Reageren