Met Jacques en Geer herinneringen opgehaald aan onze schooltijd op het Hertog Jan, als staartje aan de reünie van 29 okt, toen Jacques er niet bij kon zijn. Ze hebben mij de perkenwet van Kepler uitgelegd, we hebben geluncht in het huis van Jacques.

We hebben gepraat, gepraat, gepraat, de andere twee nog veel meer als ik, over vroeger, over nu en van alles daartussen, gezinnen, gestorven moeders en broers, carrières, toekomstplannen, gevoelens, theorieën, lithium. Vanaf dat ik op de fiets aankwam bij het huis van Jacques, lopend naar de bushalte, waar Geer aankwam, aan het water, aan de zonnige lunchtafel, wandelend, via het Dijkmagazijn naar het Waalstrand en terug, praten, praten, praten. 







Jacques legde op de schemerende dijk zijn theorie uit over het ontstaan van schizofrenie.

In het donker terug naar huis, twee kleinkinderen waren er intussen ook. Daarna kon ik even op adem komen op de fiets door het donkere Pieckelaantje naar huis, daar even naar de WC ('ne goejen boer nemt z'n mææs mee na höös ) met Geer gegeten en gepraat, gepraat in de Serre, tegenover het station, het vroegere pension van de Turkse koppelbaas Bektan.
Bedankt Geer !
En toen ging hij nog een sigaar roken vóór hij op de trein stapte, terug naar Maastricht, home.
En ik moest er een paar dagen van bijkomen.

O ja, hij zei ook nog dat de titel "Het Leven op Aarde" van veel ὕβρις, hubris, getuigt. "Het Leven op Aarde en daarbuiten" zou nóg overmoediger zijn.

 

Later bedacht ik:

Zolang er geen buitenaardse wezens gevonden zijn, ga ik ervan uit dat er buiten de aarde geen leven bestaat. Dus eigenlijk zou volstaan: "Het Leven van & volgens Philip van Rijthoven".


     Reageren