http://www.hetlevenopaarde.nl/component/search/?searchword=elien&searchphrase=all&Itemid=333Het allereerste programmaatje dat ik voor kinderen maakte was een doolhof.
Ik ben gek op doolhoven. Ik denk, omdat ze lijken op mijn eigen hoofd. Daarom houd ik ook van andere soortgelijke puzzels. (de mooiste die ik ken is de Vortex puzzle ) Sudoku's, cryptogrammen

Met MSX maakte ik een programmaatje (App heet dat tegenwoordig) dat doolhoven genereerde, telkens andere doolhoven.
Knap van mij. Zoals gezegd, ze waren telkens anders, ze waren altijd op te lossen en het vierkant was altijd helemaal gevuld met muurtjes. Ik kan het helaas niet meer laten zien; er is wel een MSX emulator voor Windows, maar ik heb de cassettebandjes niet bewaard. frown

In MSX-Basic kon je behalve ASCI alleen "karakters" van 8 bij 8 pixels gebruiken, het zag er ongeveer uit zoals de kop boven Teletekst nu, voor wie daar ooit naar gekeken heeft. Screen 7 (grafische weergavemodus 512 x 212/424 beeldpunten, 16 kleuren uit een palet van 512) Wiki
Later heb ik ook nog een versie geschreven in assembly!! In MSX-Basic was je beperkt tot die blokjes van 8 bij 8 pixels, in assembly kon je lijntjes tekenen van 1 pixel breed. Die pixels waren dus wel iets groter dan de pixels op een telefoon nu (2020).

Mijn nichtje Elien, dochtertje van Corrie, 4 jaar oud, kon en mocht al een beetje spelen op dat apparaat - ongelooflijk, de aantrekkingskracht van zo'n computer, op groot en klein: het beweegt en je hebt er zelf invloed op!

Toen het af was, ging ik bij hen op bezoek, deed mijn bandje in de cassetterecorder en laadde mijn pasgemaakte programmaaatje, terwijl Elien nog bezig was zich aan te kleden, met wat hulp van haar moeder.
En het werkte! Er verscheen een doolhof op het TV-scherm.

In spanning zat ik te wachten tot ze nieuwsgierig naar me toe kwam.
Wat is dat, ome Flip?
Wat zie je?
Ik zie een rood vlokje en een blauw vlokje. ("blokje" kon ze nog niet zeggen)
Ja, zei ik, en zie je ook de zwarte muren?
Kijk, met de joystick kun je het blauwe blokje sturen.
En nu? vroeg ik.
Moet het blauwe vlokje naar het rode vlokje?
Precies!
En ja hoor, met een beetje hulp vond ze de weg door de doolhof naar het rode blokje.
En toen nóg een doolhof en nóg een.


 
     Reageren