MSX heeft mijn leven gered.
In de jaren '80 zat ik in een lange depressieve periode, ik was op hangende pootjes teruggekomen van Mas Caraus en het lesgeven lukte ook niet meer. Toen leende Geer mij zo'n computertje. Ik was er snel aan verslaafd en toen kocht ik er zelf een. Ik had al een cursus COBOL gevolgd en de basisprincipes van programmeren geleerd (stroomdiagrammen!). Met MSX-basic kon ik al snel uit de voeten en ik begon spelletjes te maken voor kinderen.  Een doolhof bijvoorbeeld.
Ik had weer een doel in mijn leven.

De MSX computer bestond uit een toetsenbord met daaraan vast het computertje zelf: 32kB ROM en 64kB RAM, 8 bit processor.
Ter vergelijking: mijn ASUS uit 2014 heeft 4GB (=4194304kB) RAM en een 64bit processor.

Er was geen beeldscherm bij de MSX, hij moest aangesloten worden op een (toendertijd) normale TV.
De opslag? Er waren geen floppies, geen diskettes, geen USB-sticks, geen cloud; de programma's en de data werden opgeslagen op een cassette-bandje met piepjes erop. Die klonken een beetje als morse-code. Maar dan veel sneller. Hoge toon = 0 en een nog hogere toon = 1.


     Reageren