Orfão de um sonho suspenso

Ditosos a quem acena
Um lenço de despedida
São felizes têm pena
Eu sofro sem pena a vida

Dôo-me até onde penso
E a dor é só de pensar
Órfão de um sonho suspenso
Pela maré a vazar

E sobe até mim já farto
De improfícuas agonias
No cais de onde nunca parto
A maresia dos dias

Fernando Pessoa Wiki.

Weeskind van een uitgestelde droom

Gelukkig zijn zij voor wie
Een sjaal ten afscheid zwaait.
Ze zijn gelukkig, ze hebben pijn
Ik lijd aan het leven zonder pijn

Ik word gekweld tot in mijn denken
En de kwelling is alleen: denken
Weeskind van een uitgestelde droom
Bij het getij dat leegloopt

En tot mij komt - ik zit al vol
Met vruchteloze agonie -
Aan de kade waar ik nooit vertrek
De zilte lucht van de dagen

Vertaling Philip van Rijthoven


 
     Reageren