Op 'ne keer wàs 'k àn't hälpe op de boerderèèj. Mee de schup. Mär 'k krêêg aaltä binne vèèf m'nuujte blaar op m'n hand än binn'n 't k'tier wàs't'r dan hummel dur.
Dus dan deej'k 'ne zakdoek rond de steel van de schup um mèn studentehändjes te bescherme.

Ôme Wim wàs mee d'n traktor 'ne waoge zand komm'm brenge än hij ston äfkes zô te kèèke än toen zeej:

Zädde bang dä de steel vööl wort?

 

Op een keer was ik aan het helpen op de boerderij. Met de schop. Maar ik kreeg altijd binnen een kwartier blaren op mijn handen en na een half uur was de huid dan helemaal doorgeschuurd.
Dus dan deed ik een zakdoek rond de steel van de schop om mijn studentenhandjes te beschermen.

Ome Wim had net met de traktor een wagen zand gebracht en hij stond eventjes te kijken en toen zei hij:

Ben je bang dat de steel vies wordt?

Voor de uitspraak zie Het kempenlands dialect van Casteren