We moeten ingrijpen.

In het centrum van onze wereldeconomie staan “de financiële markten”, dat wil zeggen : de beurzen, de beleggers, de beursfondsen. Hier koopt en verkoopt men aandelen, het (gedeeltelijke) eigendom van alles wat met geld te koop is.
De beurs is het hart van onze economie en dat hart is doodziek.

De koersen worden bepaald door jonge mannen achter terminals die voor hun baas - bonafide of malafide beleggers - een zo gunstig mogelijk resultaat proberen te behalen, door slimmer te gokken dan hun concurrenten. Het is het wereld-casino. Elke belegger kijkt alleen naar mogelijkheden om zoveel mogelijk winst te behalen.Dat is een bron van ellende, daarom moeten we de beleggers in toom houden.
De banken moeten ook aan banden gelegd worden, niet alleen vanwege de bandeloosheid aan de top maar ook omdat de banken een deel zijn van het hart, een kamer of een boezem, whatever. - Door de voortdurende concurrentie jagen bedrijven elkaar op om steeds meer te produceren, dat brengt vaak overproductie en verspilling met zich mee. Het milieu wordt daardoor bedreigd.
Er wordt van alles gedaan om hulpbronnen slim te (her)gebruiken, maar de markteconomie drijft ons telkens weer in de richting van: meer, meer, meer.
Dit mechanisme zal doorbroken moeten worden, want:

- De wapenproductie wordt door het winstmechanisme opgedreven. Wapens worden overal te koop aangeboden, wapenproducenten stimuleren het gebruik, om zoveel mogelijk voordeel te halen uit de oorlogen. Veel conflicten in veel landen zouden met minder wapens uitgevochten worden, als we de markteconomie zouden beteugelen.

- De vrijemarkteconomie bevordert het ontstaan en bloeien van drugskartels.

- Het geld wordt door de speculanten onder landen als Griekenland, Spanje, Portugal, Italië weggezogen als zand onder een dijk. Telkens is er een volgend land het zwakste jongetje van de klas en dan is dat land aan de beurt om snel het belegde geld uit weg te zuigen. Regeringen, de EU, centrale banken proberen de zaak steeds weer in evenwicht te brengen, vergeefs, want ze zijn volkomen afhankelijk van de financiële markten, die er juist bij gebaat zijn het evenwicht te verstoren, het geld te laten schuiven, zodat er nieuwe mogelijkheden komen om er profijt uit te halen.
Als de bestuurders en regeringsleiders in het weekend een beslissing nemen op het financiële vlak, moeten ze op maandag altijd in spanning afwachten "hoe de beurs zal reageren."
In de concurrentie-strijd zijn er natuurlijk altijd winnaars en verliezers. De winnaars proberen zo veel mogelijk van de verliezers (mensen, bedrijven, landen) te profiteren, regeringen en andere instellingen “voor het algemeen belang” proberen de schade zoveel mogelijk te beperken, maar ze roeien altijd tegen de stroom in.

- Het ongefundeerd opblazen, de koers omhoog jagen van ondernemingen die vervolgens in elkaar klappen, zorgt voor kapitaalvernietiging en ontreddering bij de ontslagen werknemers en hun gezinnen.

- Reclame, te pas en te onpas : bedrijven geven enorme bedragen uit om ons te verleiden nog méér te kopen. Ze moedigen onze hebzucht aan.
Ze willen dat we hún product kopen en niet dat van hun concurrent, ze liegen daarbij dat het een lieve lust is (zelf geniet ik niet van die lust). Dit gaat ten koste van duidelijke productinformatie. En al die irritante reclame moeten wij ook nog zelf betalen.

- Door dat alles ontstaat er grote sociale onrust (Occupy, Blockupy), onvrede over allerlei kwalijke gevolgen van dit systeem.
Dit is een beetje een vals argument: die onrust wakker ik nu zelf aan. (ha, ha, het kapitalisme schudt op zijn grondvesten door wat ik schrijf op deze site ;-)


"We kunnen niet ingrijpen, want :"

 

- De mens is van nature hebberig.
+ Nee hoor.
Voor jezelf zorgen is een drijfveer in de hele natuur en dat is prima.
Als die drijfveer ongezonde proporties aanneemt of zelfs zowat de enige drijfveer wordt, dan heet dat hebberigheid.
De beurs is geïnstitutionaliseerde hebberigheid en dat werkt door in de hele maatschappij. Ondeugden aanmoedigen is echt dom en slecht. Zoals alle ondeugden is ook hebberigheid niet uit te roeien maar wel in te perken. We kunnen matigheid propageren en stimuleren. En het is niet goed, dat onze gulzigheid steeds geprikkeld wordt.
Net als gulzigheid zit matigheidt óók in onze natuur.

- We hebben het met zijn allen zo afgesproken.
+ Klopt.
Maar alle contracten kunnen opengebroken worden, als daartoe de noodzaak is vanwege een zwaarder wegend belang. Daarna maken we nieuwe afspraken. Afspraken van mensen kunnen door mensen worden gewijzigd.

- Het is zo gegroeid, het kan niet anders. De economie is een van God gegeven systeem of het is door de natuurlijke ontwikkelingen van de evolutie zo gegroeid.
+ Er zijn tal van voorbeelden waaruit blijkt dat de mens ook, en met succes, kan ingrijpen in natuurlijke processen : de gezondheidszorg (we laten ziektes niet op hun beloop), dijken keren het water, met huizen en kleren trotseren we het klimaat, we hebben sociale structuren ontwikkeld, die fundamenteel verschillen van de "natuurlijke" samenlevingen van onze verre voorouders.
Ook op economies vlak blijkt dat mogelijk : de sociaal-democratie heeft al veel van de negatieve kanten van de marktmechanismes weten bij te sturen, al is dat alleen nog maar op landelijk nivo, bijvoorbeeld in Nederland. Waarom zou dat op wereldschaal niet kunnen?

- Dit systeem levert steeds een nieuw evenwicht op, dat proces moet je niet verstoren. Er zitten weliswaar negatieve kanten aan, bedrijven en mensen kunnen er inderdaad aan onderdoor gaan, maar als je ingrijpt verstoor je dit zelfregulerende systeem en dat is nog veel erger.
+ Ingrijpen in het systeem van vraag en aanbod is inderdaad een hachelijke zaak. Maar het "natuurlijke" evenwicht wordt soms zo zodanig verstoord, dat we het systeem moeten proberen te stabiliseren. Als we dat met overleg en in stapjes doen, kunnen we voorkomen dat we de economie helemáál een puinhoop wordt. Op nationaal en Europees nivo doen we dat al een heel klein beetje, het zal op wereldschaal moeten.

- De miljardairs, Bill Gates en de zijnen, de Big Tech, zullen hun rijkdom en hun macht niet afstaan. Hun invloed is zo sterk, het is niet mogelijk die macht te breken.
+ Dat zullen we dan nog wel eens zien! Natuurlijk zal het niet zonder slag of stoot gaan, - Occupy - Blockupy (Wiki & Website) - 11.11.11
,  - ATTAC.Maar als we luisteren naar Piketty, van Bavel, Evgeny Morozov, Vincent Icke DWDD (met name 19:08-19:25), weten we in elk geval welke kant we opmoeten. Proberen alle kiezers hiervan te overtuigen, door onze mening te laten horen, desnoods zelfs op verjaardagen, door eigen initiatieven te nemen. Eerlijk gezegd hoor ik te weinig concrete voorstellen, maar lees het punt dat hierna komt: 

- Het alternatief voor het kapitalisme is anarchie of communisme.
+ Ach kom, er zijn heel veel mogelijkheden om bepaalde onderdelen van het huidige systeem te veranderen, zonder in die uitersten terecht te komen.
Ook als je aan de kern van kapitalisme gaat sleutelem, kun je dat doen met Piecemeal social enginering.
Het invoeren van de- FTT, de Financiële Transactie Tax, ook Tobintaks genoemd, verhóging van de dividendbelsasting, die passen prima in dat "hapje voor hapje" concept van Karl Popper.

We moeten samen met Lennon dromen, Dylan en Boudewijn zongen het al: Er komen andere tijden. Er veranderde echt veel in de 60er, 70er jaren van de vorige eeuw (even afgezien van onze dwaze illuzies).
En ook nu is er veel aan het veranderen.
Biermann zong: we zullen er ons wel een beetje tegenaan moeten bemoeien, vanzelf zal het niet gaan.

Leg de beurs en de banken aan banden.