Ik fiets met losse handen door Dorpspark Hees, op weg naar het Inter-lokaal.

Ik stap van de fiets, ik haal mijn schrijfblok uit mijn tas, leg hem op mijn tas op de bagagedrager en ik schrijf, om deze prachtige, gedenkwaardige gedachte niet verloren te laten gaan:

Ik fiets hier met losse handen door het park; toen mijn moeder zo oud was als ik nu, was ze al 2 jaar in de hemel.

Daar zal ik nooit terechtkomen, want daar geloof ik niet in.

Alleen in een Hemel hier op Aarde, hier, nu, met mijn potloodje.