Toen ik terug naar huis fietste na een ziekenbezoek in een van de verpleeghuizen op de Ubbergseveldweg ben ik mijn rugzakje verloren, blijkbaar inderhaast niet goed vastgemaakt onder de spin achterop mijn fiets.

Toen ik bijna thuis was wilde ik bij de Coop nog even een boodschappen halen. Maar mijn rugzakje was er niet.
Ik terug, tegen de rijrichting in, om te kijken of ik het ergens zag liggen. Het was intussen donker en het regende de hele tijd.
Maar ook bij het verpleeghuis lag hij niet.
Totaal verkleumd, met 4 witte vingers kwam ik uiteindelijk thuis.
Ik naar boven, computer aan.
E-mail checken:
"Rugzak gevonden", afzender Richard.

Droge kleren aan, iets eten - en al die tijd: adem blijven halen!

Dezelfde avond nog op gaan halen op de Berg en Dalseweg.

Ik hoefde mijn telefoon niet te blokkeren, iLost niet in te schakelen, geen nieuwe agenda te kopen ...

En ik kon tegen de eerlijke vinder mijn standaardgrapje vertellen:

Als ons moeder mijn neus in haar buik niet zo goed had vastgemaakt, zou ik die ook nog verliezen.
'ne v'rstroojde pr'fessor, dæ zædde!, zeej ze.


     Reageren