Volgens de Griekse filosoof Socrates was er ooit in het oude Egypte een koning genaamd Thamus. Op een goede dag kreeg hij bezoek van Thoth, de god van de toverkunst en de wetenschap. Thoth bracht een prachtig cadeau mee voor koning Thamus. Dat prachtige geschenk was het schrift. Volgens Thoth zou het schrift leiden tot een enorme verbetering van het geheugen en een gigantiese toename van wijsheid.

Maar dan weigert Thamus het geschenk. Hij is er van overtuigd dat de mensen hun geheugen juist minder zullen gaan gebruiken als ze meer dingen gaan opschrijven. En meer wijsheid? Volgens Thamus zijn boeken juist levensgevaarlijk. Oppervlakkige boekenwijsheid zal dan echte wijsheid gaan vervangen. Iedere domoor die kan lezen kan dan de suggestie wekken wijs te zijn. En bovenal, zo betoogt Thamus, zal het schrift kennis democratiseren en dat zal alleen maar leiden tot chaos en verwarring. Als iedereen zo maar overal kennis van kan nemen, zal de eerbied voor ouderen, goden en koningen immers als sneeuw voor de zon verdwijnen.


Overgenomen uit Mijns Inziens Edwin Mijnsbergen

En Socrates kon niet voorzien dat Wikipedia het geheugen, echte wijsheid en alle kennis totaal overbodig zou maken.
Toch?

 


 
     Reageren