Simon & Garfunkel - The Sound of Silence

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence

Hallo duisternis, mijn oude vriend
Ik kom weer met je praten
Want een visioen, zachtjes sluipend
Liet zijn zaden achter terwijl ik sliep
En het beeld dat is geplant in mijn gedachten
Blijft nog steeds
In het geluid van de stilte

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence

In rusteloze dromen liep ik alleen
Nauwe straten met kinderkopjes
Onder het licht van een straatlantaarn
Ik draaide mijn kraag naar de koude mist
Terwijl mijn ogen gestoken werden door het felle neonlicht
Dat de nacht in tweeën spleet
En het geluid van de stilte raakte

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
No one dared
Disturb the sound of silence

En in het naakte licht zag ik
Tienduizend mensen, misschien meer
Mensen sprekend zonder te praten
Mensen horend zonder te luisteren
Mensen liedjes schrijvend die niemand zingen zal
En niemand durfde
Het geluid van stilte te verstoren

"Fools" said I, "You do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach you"
But my words like silent raindrops fell
And echoed in the wells of silence

'Gekken' zei ik, 'Jullie weten niet
Dat stilte als een kanker groeit.
Hoor mijn woorden ze leren je misschien iets,
Pak mijn armen ze kunnen je misschien aanraken.'
Maar mijn woorden vielen als stille regendruppels,
En echoden in de putten van stilte

And the people bowed and prayed
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said, "The words of the prophets
Are written on the subway walls
And tenement halls
And whispered in the sounds of silence"

En de mensen bogen en baden
Naar de neon god die ze gemaakt hadden
En het teken flitste zijn waarschuwing
In de woorden die het vormde
En het teken zei, 'De woorden van de profeten zijn Op de muren van de metro geschreven
En de huurkazernes.'
En fluisterden in de geluiden van de stilte


Tot ik het vertaalde vond ik het een heel lief liedje, de stemmen zijn ook zo lief.
Dus ik dacht dat de stilte bezongen werd als zijnde een heel mooi geluid.