"Ik" is een woord uit de gewone mensentaal, zelfs het meest gebruikte. In elke 1.000.000 woorden komt gemiddeld 39883,03 keer het woord "ik" voor crr.ugent.be   SUBTLEX.
Zodra de eerste aap zich realiseerde dat hij bestond noemde hij zichzelf "ik". Sindsdien zijn er heel veel "ikken" geweest met allerlei gedachten over zichzelf, en over "wie ben ik?"
Het valt niet mee om woorden uit een alledaagse natuurlijke taal een duidelijk afgebakende betekenis te geven. Een mens, "ik", is een complex ongrijpbaar geval.
Socrates, Freud, Descartes, Sartre, Nietszche, Foucault, om maar een paar zijstraten te noemen, allemaal hebben ze geprobeerd te definiëren, te analiseren, grip te krijgen op "ik", op zelfkennis, zelfbewustzijn, Ik, Zelf, Ich, Ego, Es, Überich, en-soi, pour-soi …
De Indiërs lossen het probleem op door te zeggen: "ik" is niet in woorden te vatten. Punt. Maar dat vind ik voor het leven van alledag niet bevredigend.

Ik doe gewoon zelf ook een poging het woord "ik" een betekenis te geven, op z'n Flips. Dus: Plato, Augustinus, Spinoza, Wundt, Dennett, Vroon en Philip van Rijthoven. Ik heb het ongemakkelijke gevoel, dat ik niet in dat rijtje thuishoor. Maar desalnietemin.
Ik denk, dat ik me ongeveer hetzelfde voorstel bij "ik" als jullie, mijn lezers.
Simpelweg: ik ben ik. Dan kan ik allerlei moeilijke definities aan de filosofen overlaten.
Ik ben Philippus Joannes Waltherus van Rijthoven, * 12-8-50, Hoogeloon c.a. Ik heb foto's van mezelf, die kun je hier zelfs zien. Ik kan mijn hele levensverhaal vertellen. Voor zover ik het ken, want ik weet niet alles over mezelf. Veel ben ik vergeten en sommige dingen heb ik nooit geweten.

Ik identificeer me grofweg met mijn lichaam en geest, alles waarmee ik me volgens Nisargadatta niet moet identificeren. Hij zegt dat mijn essentie onveranderlijk is. "Ik" is voor mij het woord om het veranderlijke, aardse wezen aan te duiden.


 
     Reageren