Ken je Wannes van Velde Wiki ? en zijn prachtige lied Pieter Breughel den Ouwe YouTube

Pieter Breughel den Ouwe
zou oepston uit de doêd
vör de wereld t'aanschouwe
was 't blóed der nog zoe roêd as karmijn
zou er nog oorlog zijn
 
Al iêst ging 'em nor Brussel
nor zijnen atelier
en a nam z'nen bussel
pensiêlen en wad outskool mee
nor z'n Brabantse stee
 
A was nog ni' vergete
waar da' ze woênuis was
et was wel wa' verslete
de memele woênden in z'n kas
kapot was 't vensterglas
 
Iêst vróeg 'em on de mense
is Spanjen ier nog baas
leefde nor eige wense
zen ze nog eve dwaas in ons laend
of krege ze verstaend?
 
De mense wouwe Breughel
z'n Brabants ni' verstaan
dus is 'em stil en treurig
nor een café gegaan
die daar in zijn jeugd al ad gestaan
 
A vróeg in 't zuiver Brabants
de kastelijn oem draenk
mor de patron diê zee pardon
je ne comprends pas Flamand, emmerdant
dans le coeur du Brabant
 
Pieter Breughel den Ouwe
diê docht 't is wer zoe vaer
da' z'ier de geus nog brouwe
da's fijn mor da 't in 't Fraens nah moet zijn
da' vin 'k e groêt chagrijn
 
Et Spaans is nau verdreven
uit ons klei vaderlaend
mor nau em we gekrege
et Fraens on de Marollekaent
da's bove mij verstaend
 
Piet Breughel is dan dróevig
trug nor ze graf gegaan
nadat 'em oep z'ne kamer
een iêl klein mor een fijn schilderij
vol kleur ad dóen ontstaan
 
En daaroep stoeng geschilderd
ne Vlaming in 't gevang
't gevang van z'n complexe
de sleutel lee' derbij on z'n zij
dóed ope mokt 'em vrij
 

Pieter Breughel, de oude
Zou opstaan uit de dood
Om de wereld te aanschouwen
Was 't bloed er nog zo rood als karmijn
Zou er nog oorlog zijn

Allereerst ging hij naar Brussel
Naar zijn atelier
En hij nam een handvol
Penselen en wat houtskool mee
Naar zijn Brabantse stad

Hij was nog niet vergeten
Waar zijn woonhuis was
Het was wel wat versleten
Er zat houtworm in zijn kast
Kapot was 't vensterglas

Eerst vroeg hij aan de mensen
Is Spanje hier nog baas
Leef je naar eigen wensen
Zijn ze nog even dwaas
In ons land of krijgen ze verstand

De mensen wilden Breughel
Zijn Brabants niet verstaan
Dus is hij stil en treurig
Naar een café gegaan
Dat daar in zijn jeugd al had gestaan

Hij vroeg in 't zuiver Brabants
De kastelein om drank
Maar de patron die zei, Pardon
Je ne comprends pas Flamand
En merdant dans le coeur du Brabant

Pieter Breughel de oude
die dacht: 't Is weer zo ver
Dat ze hier de Geus nog brouwen
Da's fijn, maar dat het nu in 't Frans moet zijn
Dat vind ik een groot chagrijn

Het Spaans is nu verdreven
Uit ons klein vaderland
Maar nu hebben we gekregen
Het Frans, aan de marollenkant
Da's boven mijn verstand

Piet Breughel is dan droevig
Terug naar zijn graf gegaan
Nadat hij op zijn kamer
Een heel klein maar een fijn schilderij
Vol kleur had doen ontstaan

En daarop stond geschilderd
'n Vlaming in de gevangenis
de gevangenis van zijn complexen
De sleutel ligt er bij aan zijn zij
Doe open maak hem vrij


Toen ik het lied voor het eerst hoorde - en nu nóg -
zag ik ook mezélf opgesloten in de gevangenis van mijn complexen.
Bij mij ligt de sleutel ligt niet naast de kooi, zodat anderen die kooi open kunnen maken,
de sleutel ligt in de kooi.

Ik zou de kooi zelf open kunnen maken.

Zulke woorden kan ik natuurlijk alleen schrijven wanneer de kooi open is.
En inderdaad, vanmorgen heb ik de kooi opengemaakt.

Ach, ik heb de kooi al wel vaker opengemaakt,
of hij ging vanzelf open...
en onverwachts viel de deur dan achter me weer in het slot.

Ook van Wannes: In de grond


     Reageren